Anatomy of a Typeface. David R. Godine Publisher. pp. 169–183. .. Projekty Caslona przez wysokiej jakości wykonanie i atrakcyjny wygląd (odpowiednie do składania długich fragmentów tekstów) szybko zaczęły cieszyć się dobrą opiniąDodson, Alan. „A Type for All Seasons”. Matrix. 12: 1–10Dodson, Alan. „Caslon- a Lively Survival”. Matrix: 62–71..
W kroju Caslona prosty (antykwowy) glif „A” ma wklęsłe zagłębienie z lewej strony wierzchołka górnego, a „G” pozbawione jest ostrogi skierowanej w dół z prawej strony. Laski w glifie „M” są prosteTracy, Walter (January 2003). Letters of Credit: A View of Type Design. D.R. Godine. pp. 56–59. ., wewnętrzny wierzchołek górny „W” ma podwójny szeryf, a trzon „b” zakończony jest u dołu charakterystycznym zwężeniem. Wydłużenia górne i dolne są stosunkowo krótkie, a kontrast w tekście złożonym Caslonem jest łagodny. William Caslon stworzył glify subtelnie różniące się w zależności od wielkości – w większych stopniach pisma zwiększały się też szczegóły wykończeń i rósł kontrast grubości obrysu znaku i tak np. w Caslonie w większych stopniach antykwowe „C” ma dwa szeryfy, podczas gdy w mniejszych szeryfem zwieńczone jest tylko zakończenie górne glifu. W kursywie zakończenie prawej dolnej podstawy znaku „h” jest zawinięte do wewnątrz a „A” jest ostro pochylone.