North Carr – ostatni istniejący szkocki latarniowiec, wybudowany w 1933 roku i pozostający w służbie do 1974. W 2010 roku uratowany od zezłomowania i przeznaczony do remontu jako obiekt muzealny.
„North Carr” został wybudowany w stoczni Pointhouse, należącej do A & J Inglis Ltd. Ma 31 m długości oraz 7,6 m szerokości, o tonażu 250 BRT. Przeznaczony był do stacjonowania przy skałach , w pobliżu Fife Ness. Statek nie posiadał własnego napędu i do miejsca, w którym miał się znajdować, musiał być holowany. Do służby wszedł 3 kwietnia 1933.
Podczas testów „North Carra” na wodach Firth of Forth skarżyli się na niego mieszkańcy Edynburga. Sygnał mgielny latarniowca miał zasięg obliczany na kilkanaście kilometrów; gdy statek zakotwiczony był około kilometr od miasta, był on dokuczliwie głośny, sprawiając, że edynburczycy nie mogli spać.
W czasie II wojny światowej „North Carr” pełnił służbę w pobliżu Mull of Kintyre, pomagając w nawigacji statkom wchodzącym do Clyde. Po 1945 powrócił w rejon skał North Carr. W 1952 roku przeszedł gruntowny remont. W 1954 zamontowano radiolatarnię, a w 1956 wybudowano na nim stróżówkę.