była to lampa zasilana oliwą z oliwek. W 1340 roku malarz Evangelista z Mediolanu namalował na szczycie dolnej partii wieży herb Genui. Ikonograficzne przedstawienie pierwszej wieży latarni pochodzi z 1371 roku, z podręcznika Salvatori del Porto. W 1449 roku funkcję latarnika pełnił Antonio Colombo, wuj Krzysztofa Kolumba.
Nowa latarnia 26 sierpnia 1502 roku do Genui przybył z wojskiem król Francji, Ludwik XII. Zaprosiły go największe arystokratycznych rody, które chciały zawrzeć z nim sojusz. Mieszczanie nie poparli jednak tego związku i wkrótce powstali przeciwko królowi, którego uważali za tyrana. Król wówczas zmienił swe stanowisko i zajął miasto. Obok latarni wzniósł twierdzę, zmuszając do pracy nad nią mieszkańców Genui, którzy nazwali ją Briglia (Uzda). W 1512 roku zarówno arystokraci, jak i mieszczanie byli przeciwko Francuzom. Podjęli próbę wypędzenia ich z Genui, ale działanie to zakończyło się niepowodzeniem. Wezwano wówczas na pomoc flotę pod dowództwem admirała Andrei Doria. Jego okręty rozpoczęły ostrzał Francuzów, którzy schronili się w latarni morskiej. Jedna z kul armatnich, wystrzelonych przez genueńską galerę uderzyła w środek wieży, której górna część zawaliła się. Francuzi ostatecznie zostali pokonani, ale latarnia morska pozostała uszkodzona.