Zarodniki wyrzucone przez rozbryzgujące się krople deszczu dostają się na niewielkie tylko odległości, porażając sąsiednie rośliny, lub inne części tej samej rośliny, ale przez wiatr mogą być przenoszone nawet na dziesiątki kilometrów bez utraty zdolności kiełkowania. Kiełkują przy temperaturze 0–21 °C, temperatura optymalna wynosi 15 °C. W sprzyjających patogenowi warunkach czas od infekcji do wytworzenia zarodników wynosi 5–7 dni. Czas zwilżenia niezbędny do wykiełkowania zarodników wynosi 5–7 godzin. Najbardziej sprzyjające patogenowi warunki występują wiosną i jesienią, i to tłumaczy najsilniejszy rozwój choroby w tych porach roku.
Ochrona Największe znaczenie ma profilaktyka i prawidłowa uprawa. Sadzonki należy produkować tylko ze zdrowych nasion, na podłożu pozbawionym patogena. Skuteczną praktyką jest uprawa odmian odpornych na tę chorobę. W uprawie pod osłonami podlewa się rośliny rzadko, ale obficie w godzinach przedpołudniowych, tak, by woda mogła szybko wyparować z powierzchni liści. Na plantacjach nasiennych stosuje się ochronę chemiczną. Pierwsze opryskiwania należy rozpocząć najpóźniej w momencie pojawienia się pierwszych objawów choroby, lepiej jednak profilaktycznie zrobić to wcześniej. Stosuje się fungicydy strobiliurynowe, fenyloamidowe, ditiokarbaminianowe lub tiokarbamylowe.
Przypisy
Kategoria:Choroby roślin powodowane przez chromisty