Różnice w zastosowaniu mianownika w porównaniu z językiem polskim występują w następujących sytuacjach: przy charakteryzowaniu podmiotu jako elementu klasy, w strukturach wykorzystujących orzecznik rzeczownikowy: Sie ist Lehrerin (mianownik). → Ona jest nauczycielką (narzędnik). Er bleibt mein bester Freund. → On pozostaje moim najlepszym przyjacielem. w konstrukcjach wyrażających porównanie typu: przyimek + zaimek/rzeczownik + wie/als + zaimek, np. Von einem berühmten Arzt wie ihm (celownik) hätte ich etwas anderes erwartet. → Po takim znanym lekarzu jak on (mianownik) spodziewałbym się czegoś innego (w języku niemieckim występuje tu przypadek zależny od przyimka). w wykrzyknieniach, np. Du Esel! (mianownik) → Ty ośle! (wołacz).
Dopełniacz Ogólne uwagi o użyciu dopełniacza We współczesnym języku niemieckim użycie dopełniacza jest charakterystyczne dla stylu bardziej formalnego, dla języka pisanego; w języku codziennym preferowane są często inne konstrukcje, zwłaszcza z użyciem von.
Dopełniacz używany jest do określania przynależności, może określać rzeczownik.