Nominativ blint, blintēr blint, blinder blinder blint, blint(i)u blint, blindiu blinde blint, blintaȥ blint, blinteȥ blindes Genitiv blintes blindes blinden blintera blinder(e) blinder blintes blindes blinden Dativ blintemu (-o) blindem(e) blindem blinteru (-o) blinder(e) blinder blintemu (-o) blindem(e) blindem Akkusativ blintan blinden blinden blinta blinde blinde blint, blintaȥ blint, blinteȥ blindes Instrumental blintu (-o) blintu (-o) Plural Nominativ blinte blinde blinde blinto blinde blinde blint(i)u blindiu blinde Genitiv blintero blinder(e) blinder blintero blinder(e) blinder blintero blinder(e) blinder Dativ blintēm (-ēn) blinden blinden blintēm (-ēn) blinden blinden blintēm (-ēn) blinden blinden Akkusativ blinte blinde blinde blinto blinde blinde blint(i)u blindiu blinde