Socjologia nauki proponowana przez Roberta Mertona stawiała sobie cele zbliżone do STS, jednak nie analizowała wpływu czynników społecznych na treść twierdzeń naukowych. W ramach STS, między innymi pod wpływem prac Thomasa Kuhna oraz programu socjologii wiedzy rozwijanego przez szkołę edynburską, nie przyjęto tego rozgraniczenia. Przykładami prac z zakresu nauk społecznych, niespełniających kryterium Mertona, są etnografie laboratorium, czyli uczestniczące badania jakościowe, realizowane przez Bruno Latoura i , , Michaela Lyncha. W tych badaniach opisywane były nie tylko realia codziennej pracy w laboratoriach, ale również ich wpływ na wiedzę naukową.
STS bywa łączone z konstruktywizmem społecznym, przez co niektóre z powyższych badań były krytykowane w trakcie sprawy Sokala.
Teoria aktora-sieci ma źródła we wspomnianych badaniach z zakresu STS; nadal bywa też często używana przez przedstawicieli tego nurtu.
Mimo różnic w założeniach teoretycznych badacze STS często współpracują z przedstawicielami nauki ścisłych. Praktyczne zastosowania STS obejmują elementy nauki obywatelskiej (np. science shops), analizy społecznej percepcji ryzyka ekologicznego, analizy efektywności instytucji publicznych związanych z nauką. , badaczka STS z ETH, była jedną z założycielek Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Naukoznawstwo