W 1918 został członkiem czechosłowackiego parlamentu i do 1920 ministrem spraw wewnętrznych. W 1919 objął przywództwo Partii Republikańskiej. Od 7 października 1922 do 18 marca 1926 stał na czele rządu, kierując kolejno dwoma gabinetami. Ponownie pełnił tę funkcję od 12 października 1926 do 1 lutego 1929.
Wniósł znaczny wkład w konsolidację wewnętrznej sytuacji politycznej Czechosłowacji i rozwój kraju w okresie międzywojennym. Usiłował przezwyciężyć sprzeczności między partiami w koalicji rządzącej na rzecz interesu narodowego i utworzył tzw. koalicyjną piątkę jako nieformalny organ współpracy tych partii. Z powodzeniem wykorzystywał swoje zdolności organizacyjne i energię w codziennej pracy politycznej. Był bliskim współpracownikiem prezydenta Masaryka, któremu udzielił poparcia w 1927, gdy sam odmówił startu w wyborach prezydenckich. W 1929 z powodu poważnej choroby wycofał się z życia politycznego.
W 2018 roku został pośmiertnie odznaczony Orderem Lwa Białego I klasy.
Przypisy
Bibliografia https://www.vlada.cz/cz/clenove-vlady/historie-minulych-vlad/rejstrik-predsedu-vlad/antonin-svehla-431/ (czes.)
Kategoria:Ludzie urodzeni w Pradze Kategoria:Premierzy Czechosłowacji Kategoria:Odznaczeni Orderem Lwa Białego Kategoria:Urodzeni w 1873 Kategoria:Zmarli w 1933