Studiował na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Lwowskiego (1911–1913) oraz po wojnie na Uniwersytecie Warszawskim (1921–1923)Nekrologia, s. 139., uzyskując dyplom magistra praw. W 1916 w Kijowie rozpoczął pracę jako dziennikarz. Pracował w redakcji „Kuriera Lwowskiego”, był korespondentem „Dziennika Kijowskiego” i „Kłosów Ukraińskich”. Po osiedleniu się w Warszawie redagował dział gospodarczy „Kuriera Polskiego” oraz przez krótki czas był redaktorem naczelnym „Echa Warszawskiego”. Nie porzucił także zainteresowań sportowych, które łączył częściowo z dziennikarstwem (komentował na łamach „Stadjonu”); przede wszystkim jednak był aktywnym działaczem, współzałożycielem i wiceprezesem Polskiego Komitetu Olimpijskiego (1918–1924), wiceprezesem Polskiego Związku Związków Sportowych, współzałożycielem Ligi Obrony Powietrznej Państwa. Publikował m.in. na temat lotnictwa i baloniarstwa. Po 1926 pracował, głównie jako referent prasowy, w instytucjach i towarzystwach gospodarczych, był m.in. dyrektorem Zrzeszenia Importerów Kawy i Herbaty. Od 1925 należał do PSL „Piast”. Pozostając w opozycji do władz sanacyjnych, kilkakrotnie stawał przed sądem za działalność publicystyczną (po jednym z wyroków objęty został amnestią).