Budynek Królewskiego Instytutu Higieny w Bytomiu – budynek użyteczności publicznej wzniesiony w latach 1902–1905, rozbudowany w 1912 roku, w Bytomiu, wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa śląskiego.
Historia mały|lewo|Pieczęć Królewskiego Instytutu Higieny w Bytomiu mały|lewo|Starsza część budynku, wzniesiona w latach 1902–1905, fot. w 2018 roku W 1901 roku powołano Stację Higieniczną w Bytomiu (niem. Hygienische Untersuchungsstation), która była oddziałem Instytutu Higieny Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1906 roku stacja została przekształcona w Królewski Instytut Higieny (niem. Königliches Hygienisches Institut). Budynek, który był pierwotnie siedzibą wspomnianej Stacji Higienicznej został wzniesiony w latach 1902–1905 według projektu Karla Bruggera. W 1912 roku rozbudowano gmach instytutu o narożny budynek.
Stacja początkowo prowadziła badania bakteriologiczne, badała również wodę i żywność. Po przekształceniu w samodzielny instytut, prowadzono w nim badania eksperymentalne nad chorobami zakaźnymi, a także dokształcano lekarzy oraz prowadzono kursy i wykłady o tematyce bakteriologicznej. Placówka w 1939 roku zatrudniała około 70 osób w oddziałach: chemicznym i higieniczno-bakteriologicznym.