Horace Mann (ur. 4 maja 1796 we Franklin, zm. 2 sierpnia 1859 w Yellow Springs) – amerykański pedagog i polityk, reformator edukacji, pierwszy wielki orędownik edukacji publicznej w USA.
Życiorys Dorastał w środowisku zdominowanym przez biedę, ubóstwo i samo-wyrzeczenie. Pobierał nauki krótko, u stosunkowo słabych nauczycieli, jednak zdołał dokształcić się w miejskiej bibliotece we Franklin, poza tym uczył się łaciny i greki od Samuela Barretta, dzięki czemu w wieku 20 lat dostał się na drugi rok studiów do Brown University w Providence, gdzie zrobił błyskotliwą pracę, okazując wielkie zainteresowanie problemami polityki, edukacji i reform społecznych; jego pożegnalne wystąpienie, o stopniowym rozwoju rasy ludzkiej w godności i szczęściu, było wzorem optymizmu humanitarysty, oferującym drogę w której edukacja, filantropia i republikanizm mogły się połączyć i uśmierzyć braki, które dręczą ludzkość. Po ukończeniu studiów w 1819 został prawnikiem, do 1823 uczył się w szkole prawniczej w Litchfield, potem osiedlił się w Dedham, gdzie jego prawnicza bystrość i wnikliwość oraz zdolności oratorskie umożliwiły mu wybór do stanowej Izby Reprezentantów, gdzie zasiadał 1827–1833. Kierował tam ruchem, który założył państwowy szpital dla obłąkanych w Worcester, pierwszy tego rodzaju w USA.