Janusz A. Ostrowski wymienia tylko 7 waz (Słownik artystów starożytności. Katowice: Książnica, 1994, s. 103).. Dekorował przede wszystkim formy duże (pelike i stamnosy, amfory szyjowe, hydrie, dzbany-ojnochoe), sięgał też jednak do mniejszych (czary-kyliksy, lekyty). J. Beazley przypisywał jego autorstwu początkowo 56 naczyńWe wczesnej pracy Attische Vasenmaler des rotfigurigen Stils. Tübingen: Mohr-Siebeck, 1925, s. 299nn., ostatecznie 164 egzemplarze z fragmentamiJ.D. Beazley: Attic Red-Figure Vase-Painters, dz. cyt., jednakże łączna liczba przypisanych mu dotychczas fragmentów oraz kompletnych naczyń przekracza 200.
Spośród uczniów Malarza Berlińskiego współczesny był Malarzowi Providence; z twórców późniejszych zbliżony był do niego np. Malarz Cleveland.
Jako twórca zajmuje chronologicznie pozycję pośrednią pomiędzy artystami okresu archaicznego i klasycznegoP.E. Arias, Enciclopedia dell’arte antica, classica e orientale, dz. cyt., t. 4, s. 14., a w rozwoju greckiego malarstwa wazowego jego prace zaznaczają fazę przejściową od attyckiego czerwonofigurowego stylu surowego do swobodnegoP. Ducati, Enciclopedia Italiana di scienze…, dz. cyt.. Uznaje się, że najlepszy okres jego działalności przypada na lata 470-460 p.n.e.P.E. Arias, Enciclopedia dell’arte antica, classica e orientale, dz.