"Topola" i "Smoła" – placówki konspiracyjne powstałe w rejonie Kórnika w czasie okupacji hitlerowskiej. W grudniu 1939 r. powołano ogniwo NOB z bazą w leśniczówce Drapałka I. Placówkę szyfrowano nazwą "Topola". Na początku 1940 r. zorganizowano placówkę miejską o nazwie "Smoła", przekształconą następnie w jednostkę ZWZ.
Kórnicka konspiracja podczas II wojny światowej mały|Tablica upamiętniająca działaczy "Topoli" i "Smoły", którzy zginęli w czasie II wojny światowej Egzekucja piętnastu mieszkańców Kórnika, do której doszło 20 października 1939 r., była fragmentem większej akcji eksterminacyjnej w Wielkopolsce. "Sfingowane, śmiesznie drobne zarzuty – brak jakiejkolwiek możliwości obrony – wyrok dla piętnastu: kara śmierci przez publiczne rozstrzelanie – cel: sparaliżować podbity kraj terrorem" – pisał prof. Jerzy Fogel. Zbrodnia rzeczywiście wywołała wśród mieszkańców szok i załamanie, z drugiej jednak strony Polacy nie utracili własnej tożsamości i jednoczyli się we wspólnym przeżywaniu niedoli. W taki sposób powstawał klimat do pierwszych działań konspiracyjnych. Odważnie bojkotowano kolejne zarządzenia okupanta dotyczące oddawania maszyn do pisania czy pamiątek narodowych. Do Kórnika dotarły wkrótce (m.in. dzięki Bronisławowi Szwarcowi) pierwsze gazetki konspiracyjne, wydawane w Poznaniu i Warszawie.