W okresie obowiązywania ustawy z 1952 nastąpił postęp techniki. Pojawiło się zjawisko masowego kopiowania na taśmy magnetyczne. Zauważono, że takie kopiowanie ma wpływ na dochody twórców. Zdaniem niemieckiego Federalnego Trybunału Sprawiedliwości prywatne kopiowanie utworów wymagało zgody podmiotu praw autorskich. Chociaż akceptowano ten tok myślenia, uznano, że uzależnianie tworzenia kopii od każdorazowej zgody jest niemożliwe. Wtedy też zaproponowano nałożenie opłat reprograficznych.
Przesłanki Użytkownicy mały|W przypadku imprez takich jak wesela trudno przesądzić, czy korzystanie odbywa się w granicach dozwolonego użytku prywatnego. Dozwolony użytek prywatny przysługuje osobom fizycznym, bez względu na zdolność do czynności prawnych. Nie przysługuje on osobom prawnym ani jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej. Jest tak, ponieważ jedynie osoby fizyczne tworzą stosunki osobiste. Sąd Najwyższy orzekł, że „wykorzystanie odtworzonego utworu przez przedsiębiorstwo dla celów tego przedsiębiorstwa” z definicji nie mieści się w granicach dozwolonego użytku prywatnegoOrzeczenie SN z dnia 8 lutego 1958 r., I CR 658/57, „Państwo i Prawo” 1959, z. 8–9, s.