Wysoczyzna Siekierczyńska (332.262) – mikroregion w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Zachodnich, w południowo-zachodniej części województwa dolnośląskiego. Według podziału fizycznogeograficznego Jerzego Kondrackiego mikroregion leżący w południowo-wschodniej części mezoregionu Pogórza Izerskiego. 250px|thumb|right|Krajobraz Wysoczyzny w okolicy miejscowości Wyręba Fizjografia Wysoczyzna Siekierczyńska, obszar o falistej powierzchni, której średnie wysokości wynoszą od 250 do 300 m n.p.m., położona w dorzeczu Kwisy i Nysy Łużyckiej w północno-zachodniej części Pogórza Izerskiegoj Fizjografia i budowa geologiczna str.14. Teren wysoczyzny ma charakter krainy przejściowej od pasm górskich Sudetów do Niziny Śląsko-Łużyckiej]. Wysoczyzna podzielone jest dolinami potoków. Od północy graniczy z Borami Dolnośląskimi, od wschodu z Wzniesieniami Gradowskimi, od zachodu z Równiną Zgorzelecką i Obniżeniem Zawidowskim, a od południa wysoczyznę zamykają Wzgórza Zalipiańskie. Wysoczyznę tworzy ciąg łagodnych falistych powierzchni o spadkach do 5%, z lokalnymi pagórkami o kopulastych kształtach i różnorodnej morfologii.