Grzbiet jest szarobrązowy, ciemny do rudawego; bliższe ciała trzy czwarte długości włosa są szare, a końcówki bywają złociste, co daje efekt podobny do umiarkowanego lub intensywnego przyprószenia siwizną. Spód ciała jest bledszy od wierzchu. Uszy są duże, owłosione z obu stron, od wewnątrz pokryte krótką żółtawą sierścią, kontrastującą z grzbietem. Dłonie są kremowe, bledsze niż stopy. Ogon jest podobnej długości co reszta ciała, jednolicie ciemnobrązowy. Kariotyp zwierzęcia obejmuje 22 pary chromosomów (2n=44), co wyraźnie odróżnia ten gatunek od górniaka oliwkowego (Aepeomys lugens), który ma 14 par chromosomów.
Ekologia Górniak brunatny jest spotykany od wysokości 1600 do 3230 m n.p.m. Żyje w lasach mglistych i na paramo powyżej górnej granicy lasu. Prowadzi nocny, naziemny tryb życia. Jest prawdopodobnie wszystkożerny, choć preferuje owady.
Populacja Górniak brunatny jest lokalnie liczny, choć jego zasięg jest niewielki i liczebność spada. Występuje w dwóch parkach narodowych, ale już w ich sąsiedztwie traci sprzyjające środowisko. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody uznaje go za gatunek narażony na wyginięcie.
Przypisy Nazwy polskie za:
Kategoria:Bawełniaki Kategoria:Ssaki Ameryki Południowej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2001 roku