.. Ich zdaniem stanowisko przeciwne jest nieuprawnione, skoro przepis nie stanowi rozróżnienia. Gdyby przyjąć to rozumowanie, należałoby rozwiązać problem relacji zakresu art. 29 i art. 271 pr. aut. (przepisu o podręcznikach, wypisach i antologiach, z którym wiąże się kwestia wynagrodzenia autorskiego). Inni zwracają uwagę, że ta interpretacja zakłada, jakby wyrażenie „samoistna całość” było zbędne w ustawie. Zaproponowano rozwiązanie, według którego do utworów nieobjętych zakresem art. 271 pr. aut. stosuje się art. 29 pr. aut.
Istnieje problem przytaczania cudzej twórczości w wytworach, które – niezależnie od tego, czy są twórcze, czy nie – nie stanowią przedmiotu prawa autorskiego (nie są utworami – zob. wyłączenia z ochrony prawa autorskiego). Dowolne inkorporowanie utworów do nie-utworów jest naruszeniem prawa autorskiego; .. Jednak zakazywanie cytowania w nie-utworach byłoby szkodliwe. Chodzi m.in. o orzeczenia i decyzje zawierające fragmenty teoretycznoprawne. Niektórzy przyjmują, że takie wytwory są utworami w czasie tworzenia, a później tracą ten status. Aby uniknąć tego typu fikcji prawnej, można również pominąć wymóg cytowania w utworze, przy zachowaniu pozostałych wymogów art. 29 pr. aut.M.