Yoshimasa Kawaida był oficerem Lotnictwa Armii Cesarskiej, który stanął na czele utworzonej z inspiracji Armii Kwantuńskiej jednostki, wspierającej siły mandżursko-mongolskie w walce z wojskami chińskiego rządu centralnego na terenie Mongolii Wewnętrznej.
W połowie lat 30. samoloty Typ 91 zaczęły ustępować miejsca w jednostkach liniowych maszynom Kawasaki Ki-10. Przezbrajanie jednostek rozpoczęto w 1935 roku i do czasu wybuchu drugiej wojny chińsko-japońskiej w lipcu 1937 roku, wszystkie Typ 91 zostały przesunięte do zadań szkoleniowych. Podczas walk w Chinach samoloty nie miały okazji uczestniczyć w walkach myśliwskich z uwagi słabość przeciwnika.
Samoloty cieszyły się bardzo dobrą opinią wśród personelu wojskowego. Piloci chwalili samolot za niezawodność, bardzo dobrą zwrotność i jeszcze lepsze własności lotne; mechanicy za łatwość obsługi i dostęp do elementów wyposażenia.
Nieznana liczba samolotów po wycofaniu z jednostek liniowych Lotnictwa Armii trafiła do Manshu Kokugun Hikotai – Korpusu Lotniczego Mandżurskich Narodowych Sił Zbrojnych – utworzonych w lutym 1937 roku sił powietrznych Mandżukuo. Tam również wkrótce zostały wyparte do jednostek szkolnych po przybyciu nowszych samolotów myśliwskichJacek Jackiewicz, Seweryn Fleischer: Japanese Aircraft in Foreign Service, Volume 1, Kecay, 2012, .