Po przejęciu władzy przez narodowych socjalistów Kadmon przeniosła się do Belgradu, a następnie do Tel Awiwu. Tam w kwietniu 1940 założyła kabaret Papillon, organizowała też spotkania poświęcone niemieckiej literaturze. Po powrocie do Wiednia związała się ponownie z teatrem Der Liebe Augustin, reaktywowanym przez Fritza Eckharta. Pod wpływem Stelli Kadmon teatr przekształcił się w scenę awangardową. Sukcesem zakończyła się w 1948 premiera Strachu i nędzy III Rzeszy Bertolta Brechta. Z czasem teatr z inicjatywy Kadmon zmienił nazwę na Theater de Courage, stając się jedną z wiodących scen Wiednia, podejmując kontrowersyjną dla społeczeństwa austriackiego tematykę antyfaszyzmu i pacyfizmu. Kadmon pracowała w teatrze jako aktorka, reżyser i dyrektorka do roku 1981.
Wystąpiła w dwóch filmach fabularnych.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Artystki i artyści kabaretowi Kategoria:Austriackie aktorki teatralne Kategoria:Austriaccy Żydzi Kategoria:Ludzie urodzeni w Wiedniu Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w 1989