z kolekcji Krzysztofa Plantina, która zachowała się dzięki jego spadkobiercom, słynące jako jedyna na świecie instytucja ze znaczną kolekcją szesnastowiecznych antykw i kursyw, zachęciło Pierponta to odwiedzenia go i zgłębienia tematuMosley, James. "The materials of typefounding". Type Foundry. Retrieved 14 August 2015.. Krój pisma Granjona, na którym Pierpont wzorował swój projekt, był jednym z krojów używanych przez Plantin-Moretus Press w XVII w., długo po śmierci Plantina i po tym, jak jego prasa drukarska została odziedziczona przez rodzinę MoretusówMówiono, że Plantin sam używał kilku liter z czcionki, aby uzupełnić inną (Garamonda), Vervliet (2008) sugeruje jednak, że mógł to być zestaw nieznacznie różniącego się, niestandardowego kroju stworzonego przez Granjona.Mann, Meredith. "Where Did Times New Roman Come From?". New York Public Library. Retrieved 2 February 2016.Hendrik D. L. Vervliet (2008). The Palaeotypography f the French Renaissance: Selected Papers on Sixteenth-century Typefaces. BRILL. pp. 226–7. ..