Projekt lewo|mały|Miller & Richard’s Old Style – delikatna reinterpretacja przeddziewiętnastowiecznych krojów, która stała się popularna pod koniec XIX w. Gdy Monotype oferował ten krój jako jedną ze swoich pierwszych czcionek, tworzył również Plantina, którego solidniejszy projekt sprawiał, że tekst mógł być drukowany wyraźniej. Projekt Plantina zachował wysoką linię średnią z projektów Granjona, ale skrócił wydłużenia górne i dolne liter oraz powiększył brzuszek minuskuł ‘a’ i ‘e’. Nie wszystkie litery zostały jednak zaczerpnięte od Granjona, jak np. ‘J’, ‘U’ i ‘W’, które nie były używane w piśmie francuskim w XVI w., oraz ‘a’, które, zanim wydrukowano arkusze wzorcowe, zostało zastąpione formą pochodzącą z osiemnastowiecznego styluMosley, James (2003). "Reviving the Classics: Matthew Carter and the Interpretation of Historical Models". In Mosley, James; Re, Margaret; Drucker, Johanna;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Plantin (krój pisma) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.