Edmund Lewandowski (ur. 14 lutego 1897 w Meriden, zm. 20 lutego 1976 w PniewachMarian Banaszak Ks. Edmund Walenty Lewandowski 1897-1976, w: Miesięcznik kościelny archidiecezji poznańskiej, nr 3-4 z 1977, s. 68-69) – polski duchowny rzymskokatolicki.
Życiorys Syn Franciszka. Urodził się w USA, ale przed 1906 powrócił z rodzicami do Polski. W 1915 ukończył gimnazjum w Inowrocławiu. Z uwagi na zamknięcie w czasie I wojny światowej budynku Wyższego Seminarium Duchownego w Poznaniu zamierzał wstąpić do seminarium duchownego we Wrocławiu, ostatecznie został wysłany do Munster, gdzie spędził pięć semestrów, jeden semestr uczył się we Freising, a ostatni rok studiów odbył w Wyższym Seminarium Duchownym w Gnieźnie. Święcenia kapłańskie przyjął 14 czerwca 1919.
Po święceniach pracował przez rok w Szamotułach, następnie w Obornikach, początkowo jako wikary, następnie rezydent, uczył w tamtejszej szkole średniej. W 1933 został mianowany administratorem, a w 1938 proboszczem parafii w Wieszczyczynie. W 1942 został aresztowany przez Gestapo, osadzony w Forcie VII w Poznaniu, a następnie w obozie koncentracyjnym w Dachau.