Szary Dom w Warszawie – zwyczajowa nazwa domu zakonnego Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego. Ma on siedzibę w zespole budynków znajdujących się na Powiślu w Warszawie między ulicami: Wiślaną (dawniej ul. Księdza Siemca), Dobrą i Gęstą.
Nazwa powstała i rozpowszechniła się w czasie powstania warszawskiego, kiedy dom służył ludności żywieniem i był ośrodkiem działalności konspiracyjnej. Nawiązuje do szarej elewacji budynku.
Historia Początki obecności szarych urszulanek w stolicy Polski wiążą się z domem przy ulicy Siennej 87, który matka Urszula Ledóchowska przejęła w czerwcu 1924 roku od fundacji Rotwandów. Siostry dalej prowadziły tu istniejącą już wcześniej prywatną szkołę powszechną. Ponieważ matce Urszuli szczególnie zależało na zaradzaniu trudnej sytuacji warszawskich studentek, zorganizowała także internat. Kiedy w następnych latach liczba dzieci i studentek rozrosła się do kilkuset, trzeba było pomyśleć o polepszeniu warunków. Zdecydowano się na budowę nowego domu. Powstał on dzięki darowiźnie rodziny Biernackich – placu przylegającego do ulic: Dobrej, Gęstej i Księdza Siemca (obecnie: Wiślanej) na warszawskim Powiślu. W czerwcu 1930 zaczęto kopać fundamenty pod nowy trzyfrontowy i pięciopiętrowy dom.