Uniemożliwiło to jakikolwiek protest przeciwko łamaniu praw, gdyż regulamin był niedostępny dla opinii publicznej.
Pierwsze wolne wybory w 1990 roku, które wzmocniły proces demokratyzacji, odbiły się echem w Federalnym Sekretariacie Spraw Wewnętrznych (SSUP) i Federalnej Służbie Bezpieczeństwa (SSDB), które walczyły o utrzymanie kontroli nad poszczególnymi SDB w republikach. SSDB stawała się coraz mniej skonsolidowana - formalnie nadal była ona połączona z organami federalnymi, ale prowadziła różne operacje i działała w konkretnych republikach. Niektóre kadry zawodowe, zwłaszcza te z „dziedziny krajowej” (zajmujące się „prawicą burżuazyjną”, klerykałami i ruchami studenckimi, zaczęły opuszczać służbę. Konflikt narastał, a archiwa SDB były systematycznie niszczone. W poszukiwaniu nowych ról SDB zaczął również ograniczać informacje, które wysyłał do SSDB. Ostatecznie SSDB również ograniczył swoje informacje do zagranicznych służb wywiadowczych.
Po upadku komunizmu duża część chorwackich funkcjonariuszy UDBA, pod nadzorem operacyjnym Josipa Manolicia, dołączyła do nowo utworzonych chorwackich tajnych służb.
Bibliografia
Przypisy
Kategoria:Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Kategoria:Służby specjalne