Puccinia magnusiana Körn. – gatunek grzybów z rodziny rdzowatych (Pucciniaceae). Grzyb mikroskopijny, pasożytujący na jaskrach (Ranunculus) oraz lasecznicach (Arundo) i trzcinie pospolitej (Phragmites australis). U porażonych roślin wywołuje chorobę zwaną rdzą.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Puccinia, Pucciniaceae, Pucciniales, Incertae sedis, Pucciniomycetes, Pucciniomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Gatunek ten po raz pierwszy opisał Friedrich August Körnicke w 1876 r.
Synonimy: Aecidium ranunculacearum var. linguae Grove 1913 Aecidium ranunculi Schwein. 1822 Dicaeoma magnusianum (Körn.) Kuntze 1898 Puccinia arundinacea ß epicaula Wallr. 1833
Morfologia i rozwój Jest pasożytem dwudomowym, którego cykl życiowy odbywa się na dwóch gatunkach żywicieli. Na jaskrach tworzy spermogonia i ecja, na trzcinie i lasecznicy uredinia i telia. Strzępki rozrastają się między komórkami porażonych roślin, do ich wnętrza zapuszczając tylko ssawki pobierające z rośliny wodę z substancjami pokarmowymi. Zarodniki tworzą się pod skórką roślin, po dojrzeniu nabrzmiewają, co powoduje pękanie skórki rośliny i wydostanie się zarodników na zewnątrz.