Problem niedoboru jodu w diecie został zauważony prawie 200 lat temu. Początkowe działania były prowadzone na niewielką skalę, dopiero w 1960 roku sprawą zajęła się Światowa Organizacja Zdrowia (WHO), aktywnie angażując się w tworzenie powszechnych programów zdrowotnych zajmujących się m.in. jodowaniem soli spożywczej. Przyniosły one wymierne efekty i znacząco ograniczyły występowanie chorób związanych z niskim spożyciem jodu – również w Polsce. Ich skuteczność jest tym bardziej widoczna, gdy uzyskane efekty zdrowotne zestawi się z ich relatywnie niewielkimi kosztami. Z tego powodu jodowanie soli uważane jest za najbardziej efektywny program zdrowotny w historii świata
Znaczenie jodu Jod jest niezbędnym mikroelementem dla prawidłowego funkcjonowania organizmu człowieka, wykorzystywanym m.in. do produkcji hormonów tarczycy: tyroksyny (T4) i trójjodotyroniny (T3), od których uzależnione jest działanie większości komórek, a w szczególności rozwój układu nerwowego. Jako pierwiastek najczęściej występuje w glebie, wodzie i powietrzu w pobliżu mórz. Niedobór jodu zaburza pracę tarczycy, prowadzi do znacznego ograniczenia zdolności umysłowych i fizycznych u dzieci, u kobiet w ciąży może być powodem zaburzeń rozwoju płodu (np. wystąpienia kretynizmu). +Tabela 1.