Wojciech Harmata (ur. 12 kwietnia 1826 w Strzyżowie, zm. 13 maja 1917 w Bielinach) – polski duchowny rzymskokatolicki.
Życiorys Urodził się 12 kwietnia 1826 r. w Strzyżowie. Szkołę ludową i gimnazjum ukończył w Rzeszowie, filozofię i teologię w Przemyślu. Święcenia kapłańskie otrzymał 29 września 1852 r. Pracował jako wikariusz w Rzeszowie, a potem w przemyskiej katedrze. W latach 1859–1865 był kanclerzem Konsystorza biskupiego w czasach biskupstwa Jasińskiego i Manastyrskiego. Od 1865 r. proboszcz w BielinachZmarli, Kronika Diecezji Przemyskiej 5-6(1917), s. 103; Śp. ks. Wojciech Harmata, Kronika Diecezji Przemyskiej 9-10(1917), s. 156-157. Zmarł 13 maja 1917 r. w Bielinach i został pochowany na miejscowym cmentarzu.
Mecenas sztuki W 1861 r., pochodzący ze Strzyżowa ks. Wojciech Harmata, odnalazł na strychu kościoła uznany za zaginiony cudowny obraz Matki Bożej StrzyżowskiejA. Rak, Niepokalana Matka Strzyżowska, http://www.przymierzezmaryja.pl/Niepokalana-Matka-Strzyzowska,12552,a.html (dostęp: 13.03.2018). Jako proboszcz dbał o wystrój kościoła w Bielinach.