thumb|Huzar niemiecki w mirlitonie z czasów wojny siedmioletniej thumb|Francuski „huzar śmierci” w mirlitonie z okresu rewolucji (1792-93) thumb|190px|Szwedzki mirliton z ok. 1820 r. Mirliton, mirleton (czapka skrzydlata, kołpak skrzydlaty) – wysokie cylindryczne nakrycie głowy z filcu, ozdobione wstęgą z tkaniny, używane w europejskich wojskach drugiej połowy XVIII wiekuTakie skrzydlate kołpaki były jeszcze w użyciu podczas kampanii napoleońskiej 1806 r. u huzarów Blüchera (F. i L. Funcken: L'uniforme et les armes des soldats de la guerre en dentelle (XVIIIe siècle), dz. cyt., s. 41)..
Ze względu na pochodzenie zwana też czapką węgierską. Typowa była zwłaszcza dla huzarów, lecz noszona również przez strzelców konnych (chasseurs à cheval) i ogólnie przez lekką jazdę i lekką piechotę (np. austriackich pandurów), nie różniących się od nich istotnie umundurowaniem. W Polsce używane były przez huzarów Krasickiego w 1794 r.Stefan Pajączkowski: Jazda polska. Warszawa: KAW, 1980.
Było to wykonane z czarnego filcu nakrycie głowy rurowatego kształtu, o wysokości do 60 cm, pozbawione ronda, ale z długą, owiniętą wokół wstęgą, tzw. flamą. Zwykle bywała zawinięta wokół kołpaka, lecz dla parady lub do boju noszono ją odwiniętą, aby efektownie łopotała na wietrze.