W latach 1934-1937 kształcił się w Szkole Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej-Komorowie, przechodząc na początku tej edukacji kurs unitarny w Różanie (1934-1935). Promowany przez Prezydenta RP Ignacego Mościckiego na stopień podporucznika, ze starszeństwem z dniem 1 października 1937 i 315. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Skierowany do służby w 14 pułku piechoty z WłocławkaPrawdopodobnie we włocławskim pułku poznał się z kapitanem Mieczysławem Teodorczykiem, który w późniejszym okresie wciągnął go do pracy konspiracyjnej., w którym objął dowodzenie nad plutonem w 1. kompanii strzeleckiej (kompanią dowodził wówczas por. Władysław Szelepin). W październiku 1938 wziął udział w operacji zaolziańskiej – jako oficer 3. kompanii strzeleckiej, w zbiorczym batalionie wystawionym przez 14 pp (zajmował stanowisko zastępcy dowódcy tej kompanii, którym był ppor. Mieczysław Nejman). Na dzień 23 marca 1939 zajmował 310. lokatę wśród podporuczników piechoty w swoim starszeństwie. Do momentu ogłoszenia mobilizacji nadal dowodził plutonem 1. kompanii strzeleckiej I batalionu 14 pułku piechoty.