Torpeda G7es – typ niemieckich torped ciężkich kalibru 533 mm z czasów drugiej wojny światowej, wyposażonych w pasywny układ samonaprowadzania akustycznego. Opracowana w wariantach T IV Falke, T V Zaunkönig I oraz T XI Zaunkönig II torpeda G7es, przeznaczona była do zwalczania nawodnych jednostek eskorty konwojów. Torpeda ta napędzana była zasilanym z baterii silnikiem elektrycznym i przenosiła głowicę z ładunkiem 274 kilogramów materiału Schießwolle 36.
Pierwsze eksperymenty z pasywnym naprowadzaniem akustycznym rozpoczęły się w Niemczech w 1935 roku, zaś pierwsza na świecie operacyjna torpeda akustyczna – T IV Falke – weszła do służby w Kriegsmarine w styczniu 1943 roku. Z około 100 wyprodukowanych torped tego modelu, bojowo użyto 30 pocisków. Torpeda ta szybko została zastąpiona ulepszoną odmianą T V Zaunkönig I, która wśród aliantów znana była jako GNAT (German Naval Acustic Torpedo). Torpeda T V przeznaczona była do zwalczania okrętów eskorty poruszających się z optymalną dla pracy z użyciem Asdicu prędkością 12 do 19 węzłów.