Od czasu powołania rezerwatu lustro wody jeziora obniżyło się, co spowodowało zaniknięcie roślin wodnych na pewnej części obszaru. Pozostały gatunki: pałka szerokolistna, trzcina pospolita, kosaciec żółty, turzyca sztywna. Przestały gniazdować ptaki: mewa śmieszka, perkoz, zausznik, kokoszka wodna, kszyk; pojawiły się żuraw, bąk, myszołów.
Zbiorowiska leśne wokół zbiornika to głównie bory wilgotne, z sosną zwyczajną, brzozą brodawkowatą i trzęślicą modrą.
Turystyka Z uwagi na konieczność zapewnienia spokoju ptakom żerującym, odpoczywającym na przelotach i odbywającym lęgi, rezerwat został zamknięty dla ruchu turystycznego, z wyjątkiem drogi biegnącej wzdłuż zachodniej i południowej jego granicy. Na północ od rezerwatu przebiega czerwony rowerowy „Szlak Bitew Warszawskich”, jego trasa biegnie obok pomnika przyrody – głazu narzutowego o nazwie „Głaz Edmunda”.
Przypisy Na podstawie interaktywnej mapy na stronie Geoserwisu Zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 16 stycznia 1978 r. w sprawie uznania za rezerwaty przyrody ()
Bibliografia
Kategoria:Rezerwaty przyrody w województwie mazowieckim Kategoria:Mokradła w województwie mazowieckim Kategoria:Ochrona przyrody w powiecie wołomińskim Kategoria:Geografia Kobyłki