Jednakże liczebnie słaba i funkcjonalnie przestarzała armia portugalska od początku mogła stanowić dość nikłe wsparcie dla wojsk antyfrancuskiej koalicji (głównie angielskich). Sytuację zmieniała zadekretowana dopiero w 1707 przez Jana V rzeczywista reforma wojska oparta na wzorach francuskich: zamiast XVII-wiecznych struktur organizacyjnych utworzono regularne pułki (regimenty), zapoczątkowano tworzenie kawalerii oraz podstaw pod stopniowy rozwój polowej artylerii. Przywrócono też (ograniczone przez Piotra II) wojskowe kompetencje gubernatorów prowincji (governador das armas de provincia)F. Verdoglia: La guerra di succesione spagnola, dz. cyt., s. 47.. Istotną rolę odgrywał tu markiz de FronteiraFernando Mascarenhas, hr. Torre, drugi markiz de Fronteira (1655-1729) – najpierw gubernator wojskowy Beiry, potem w Alentejo zastąpił markiza das Minas jako namiestnik obszaru przygranicznego (fronteira) w latach wojny sukcesyjnej., któremu w 1709 powierzono tę funkcję na obszarze Alentejo.