Kamienica Pod Złotym Pucharem (j. niem. Zum Goldenen Becher) – kamienica na wrocławskim Rynku, na południowej pierzei Rynku, tzw. stronie Złotego Pucharu.
Historia kamienicy i jej architektura thumb|left|160px|Średniowieczny relief na elewacji tylnej kamienicy thumb|left|180px|Kamienica Pod Złotym Pucharem przed 1870 rokiem (druga z lewej) z widocznym tympanonem thumb|left|180px|Kamienica Pod Złotym Pucharem przed 1909 rokiem (pierwsza z prawej) thumb|left|180px|Kamienica Pod Złotym Pucharem po przebudowie w 1909 (z prawej) thumb|left|180px|Płaskorzeźba z wizerunkiem Bernharda Josepha Grunda
Pierwszy zabudowania na parceli numer 26 powstała w średniowieczu, w XIII wieku i były to prawdopodobnie dwie mniejsze kamienice: starsza zachodnia i młodsza wschodnia. Ich szerokość wynosiła 17,3 metrów. W nieznanym okresie została połączona z parcelą znajdującą się przy ulicy Świdnickiej, tworząc literę „L”. Przyłączona parcela miała szerokość 3,5 m i mogła służyć jako przejazd na zaplecze domu przyrynkowego. W 1528 roku prawdopodobnie budynki zostały przebudowane.