mały|Grób Barbary Mielcarzewicz na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku Barbara Mielcarzewicz (ur. 30 marca 1907 w Ostrowie Wielkopolskim, zm. 28 kwietnia 1988 w Gdańsku) – polska pedagog, bibliotekarz, dyrektor Biblioteki Głównej Politechniki Gdańskiej.
Życiorys Urodziła się w rodzinie Jana Mielcarzewicza, architekta, uczestnika powstania wielkopolskiego, i Kazimiery z domu Krumka. Siostra Józefa Bogdana Mielcarzewicza (1915–1940). Uczyła się w Państwowym Gimnazjum Żeńskim, ósmą klasę ukończyła i zdała maturę w 1925 w Państwowym Gimnazjum Męskim w Ostrowie. Następnie studiowała romanistykę i germanistykę na Uniwersytecie Poznańskim. W 1930 roku uzyskała absolutorium, a od 1933 była magistrem filozofii. Od 15 maja 1930 do 29 sierpnia 1939 pracowała jako nauczycielka języka niemieckiego, francuskiego oraz geografii w Gimnazjum Polskim Gdańskiej Macierzy Szkolnej w Wolnym Mieście Gdańsku. Była opiekunką szkolnej żeńskiej drużyny zuchów (1932–1936), od 1936 do 1939 opiekowała się żeńską I Drużyną Harcerską im. Królowej Jadwigi, była opiekunką Morskiej Drużyny Harcerek, w Komendzie Gdańskiej Chorągwi Harcerek była sekretarka i bibliotekarką. Działała w Związku Polaków w Wolnym Mieście Gdańsku.
W czasie II wojny światowej schroniła się w środkowej Polsce przed poszukującymi ją Niemcami.