Każda instytucja udostępniająca zbiory na zasadzie wypożyczeń międzybibliotecznych reguluje ich zasady przez odpowiednie regulaminy.
Wypożyczanie międzybiblioteczne W praktyce bibliotecznej rozróżnia się: wypożyczanie międzybiblioteczne krajowe – rodzaj udostępniania zbiorów bibliotecznych, w którym zakres i zasięg ograniczony jest do terenu danego kraju. Do wyszukiwania zamówionych przez czytelnika dokumentów wykorzystuje się katalogi centralne. Zanim katalogi centralne objęły zbiory większych polskich bibliotek stosowano tzw. rewers okrężny, wypożyczanie międzybiblioteczne zagraniczne – dotyczy udostępniania materiałów bibliotecznych z bibliotek zagranicznych i dla bibliotek zagranicznych.
Opłaty za realizację wypożyczania międzybibliotecznego ustalają regulaminy poszczególnych instytucji.
Zasady ogólne wypożyczania międzybibliotecznego Czytelnik zwraca się do najbliższej biblioteki (publicznej, naukowej, fachowej, szkolnej) z prośbą o wypożyczenie z innej biblioteki poszukiwanych materiałów. Po otrzymaniu dokumentów biblioteka macierzysta powiadamia o tym fakcie czytelnika (telefonicznie, e-mailowo, pisemnie). Biblioteka bierze pełną odpowiedzialność za trzymane zbiory, które udostępniane są użytkownikowi na miejscu, w czytelni.
Przypisy
Kategoria:Bibliotekoznawstwo