Następnie został uwięziony w obozach koncentracyjnych w Sachsenhausen (1942–1944) i Mauthausen (1944–1945).
Leuschner był zaangażowany w 1945 w utworzenie wydziału gospodarczego KPD, którego następnie był szefem. Jako kier. Wydziału Gospodarki i Finansów Komitetu Centralnego SED, pełnił główną rolę w utworzeniu Niemieckiej Komisji Gospodarczej (Deutschen Wirtschaftskommission) (1947–), gdzie powierzono mu szefostwo, najpierw Wydziału Spraw Gospodarczych, następnie Wydziału Planowania (1948–), a zarazem wiceszefostwo całej komisji ds. planowania. Pełniąc te funkcje, przyczynił się do przygotowania planu półrocznego z 1948 i planu dwuletniego 1949/1950 NRD.
Następnie pełnił funkcję I zastępcy przewodniczącego (1950–1952), przew. Państwowej Komisji Planowania NRD (1952–1961) i przedst. NRD przy RWPG (1952–). Wybrany został członkiem KC SED (1950–1965), zastępcą przew. Izby Ludowej NRD (Volkskammer) (1953–1965), z-cą członka (1953–) i członkiem Biura Politycznego KC SED (1958–1965), z-cą prezesa Rady Ministrów NRD (1955–1965), członkiem Rady Państwa NRD (1960–1963) oraz członkiem Rady Obrony Narodowej (1960–1965). W 1961 na XIII Zjeździe KC SED został usunięty z KC SED z funkcji przew.