Wyższa Szkoła Partyjna przy KC KPZR () – kluczowa partyjno-polityczna instytucja edukacyjna w ZSRR odpowiedzialna za szkolenie i przygotowywanie czołowych kadr KPZR i aparatu państwowego, oraz pracowników mediów (radia, prasy i telewizji), która funkcjonowała w Moskwie w latach 1939–1978. Szkołę ukończyło około 10 000 absolwentów oraz ponad 14,5 tysiąca słuchaczy różnego rodzaju szkoleń.
Historia Szkoła powstała na bazie Uniwersytetu Komunistycznego im. J.M. Swierdłowa (Коммунистический университет имени Я. М. Свердлова), kursów agitatorów-instruktorów przy Wszechrosyjskim Centralnym Komitecie Wykonawczym (Всеросси́йский Центра́льный Исполни́тельный Комите́т) i Wyższej Szkoły Propagandystów im. J.M. Swierdłowa (Высшая школа пропагандистов имени Я. М. Свердлова). W 1939, nadano jej nazwę Wyższej Szkoły Partyjnej przy KC KPZR.