W Paryżu zamieszczał na łamach pisma Nowyj Gołos i socjalistycznej prasy francuskiej artykuły dotyczące międzynarodowego ruchu robotniczego.
Po rewolucji lutowej i obaleniu caratu w 1917 powrócił do Rosji, wraz z Julijem Martowem. Był mienszewikiem-internacjonalistą. Początkowo redagował tam pismo Robotnik w Rosji, następnie pracował w radzieckiej służbie dyplomatycznej. Jednocześnie zajmował się pracą naukową. Wchodził też w skład redakcji Izwiestii. Był autorem kilku ważnych prac poświęconych międzynarodowym zagadnieniom ekonomicznym i politycznym m.in. Pakt Kalloga i pakt protiw Kelloga (Moskwa 1928), Demokratija w tupike, Anglija na kanune wyborow (Moskwa 1929), Wtoraja popytka stabilizacji kapitalizma (Moskwa 1931), Krizis, vodka, wybory. K prezientskim wyborom w SASS (Moskwa 1932). W latach trzydziestych przebywał z misjami dyplomatycznymi w Paryżu, Londynie, Waszyngtonie i Madrycie. Z zagranicy nadsyłał korespondencję do Prawdy i Izwiestii.
W okresie "wielkiej czystki" 9 czerwca 1937 aresztowany przez NKWD. 10 września 1937 skazany na śmierć przez Kolegium Wojskowe Sądu Najwyższego ZSRR z zarzutu uczestnictwa w antysowieckiej organizacji terrorystycznej, stracony tego samego dnia.