W czerwcu 2006 roku formalnie zawarto kontrakt na dostawę 70 maszyn, z których 30 miało zostać przeznaczonych dla Królewskiej Marynarki Wojennej, zaś pozostałe maszyny miały zostać przeznaczone dla British Army.
W grudniu 2008 roku brytyjskie Ministerstwo Obrony zredukowało liczbę zamówionych śmigłowców do 62, z czego 28 egzemplarzy miało zostać dostarczonych w wersji morskiej. Początkowo nowy wariant śmigłowca określano mianem Future Lynx, jednak w kwietniu 2009 roku ostatecznie przyjęto nazwę AW159. Śmigłowce zamówione przez siły zbrojne Wielkiej Brytanii określane są jako Lynx Wildcat.
Prace przy pierwszym prototypie AW159 rozpoczęto w październiku 2007 roku. Gotowy kadłub śmigłowca dostarczono w listopadzie 2008 roku. Do pierwszego lotu prototypu AW159 oznaczonego jako TI1, doszło 12 listopada 2009 roku w Yeovil. Kolejne dwa śmigłowce dołączyły do programu prób jeszcze przed końcem 2010 roku. 14 października oblatano drugi prototyp, noszący oznaczenie TI2, zaś 19 listopada 2010 roku po raz pierwszy w powietrze wzniósł się egzemplarz o oznaczeniu TI3, będący trzecim prototypem AW159.
Dostawy seryjnych AW159 dla British Army rozpoczęto 11 lipca 2012 roku, zaś dostawy wariantu morskiego w 2013 roku.