Twórczość Początkowo uprawiał muzykę neostylistyczną, dość wcześnie zainteresował się jednak dodekafonią, później zaś muzyką elektroniczną i muzyką graficzną. W twórczości Christu silnie zaznacza się wpływ serializmu i aleatoryzmu, czego wyrazem mogą być skomponowane w latach 1966–1968 Anaparastasis – 140 w większości niekompletnych fragmentów muzycznych o niepełnej notacji, z pozostawieniem wykonawcom dopełniania tekstu muzycznego. W późniejszym okresie twórczości skłaniał się coraz bardziej ku nurtom muzyki metafizycznej i mistyczno-magicznej.
Wybrane kompozycje: poemat symfoniczny Phoenix (1949) Patters and Permutations (1960) Toccata na fortepian i orkiestrę (1962) Praxis for 12 na 11 do 40 instrumentów smyczkowych i orkiestrę (1966) Enantodromia (1968) 3 symfonie (1951, 1958, 1962) Latin Liturgy na chór, instrumenty dęte blaszane i perkusję (1953) Six Songs na mezzosopran i fortepian do słów T.S. Eliota (1955; wersja orkiestrowa 1957) Tongues of Fire na mezzosopran, tenor, bas i orkiestrę do słów Nowego Testamentu (1964) Mysterion na narratora,