Przyjęcie misji w Warszawie było życzliwe jeśli chodzi o polskie społeczeństwo, które widziało w niej upragnioną pomoc Europy Zachodniej lub przynajmniej jej zapowiedź, natomiast sceptyczne wśród polskich kół rządowych i wojskowych.

Rezultaty Misja Międzysojusznicza do Polski przybyła do Warszawy dzień po powołaniu nowego, koalicyjnego rządu Wincentego Witosa, więc główne zadanie misji stało się nieaktualne. Próby pomocy w doprowadzeniu do rozejmu również okazały się bezowocne, bowiem pod koniec lipca 1920, ani Polacy ani bolszewicy nie byli zainteresowani przerwaniem walk. Sukcesem misji było obsadzenie generała Weyganda w roli doradcy szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego generała Tadeusza Rozwadowskiego. W Bitwie Warszawskiej (13–25 sierpnia 1920) Weygand nie odegrał jednak wielkiej roli – udało mu się przekonać generała Władysława Sikorskiego o znaczeniu obronnym Wkry, ale inne sugestie dotyczące organizacji polskiej obrony były odrzucane. Generał Maxime Weygand opuścił Warszawę 25 sierpnia. We Francji witany był jako główny zwycięzca Bitwy Warszawskiej i odznaczony Krzyżem Wielkim Legii HonorowejWeygand zapytywany o swój udział w zwycięstwie oświadczył wpierw „La victoire est bien polonaise, plan polonais, armées polonaises” (fr.