Aurelia Mandziuk przedstawiła Królika – reanactment, rekonstrukcję zabawki wykonanej przez Kobro dla swojej córki Niki. Jolanta Rudzka-Habisiak wykonała strukturę z pociętych map świata opartą na splocie stosowanym w wykonywaniu tkanin i alfabecie opracowanym przez Władysława Strzemińskiego. Anka Leśniak w pracy The Triple Goddess / św. Anna Samotrzecia odniosła się do ikonografii bóstw kobiecych i kobiecej duchowości. Obrazy Moniki Czarskiej balansowały na granicy abstrakcji geometrycznej i zmysłowości. Marta Ostajewska pokazała video-performance site-specific pt. Red rag (fragment video-performance Mi/gra/cja) zrealizowany na Księżym Młynie i odnoszący się do balansowania na granicy między podmiotowością i uprzedmiotowieniem kobiecego ciała (w video pojawia się nagie kobiece ciało, z zakrytą, czerwoną tkaniną, twarzą). Wystawa, mimo iż nie zawierała prac w sposób bezpośredni politycznych, była świadomym gestem i wyrazem solidarności ze wszystkimi kobietami walczącymi o równouprawnienie we wszystkich dziedzinach życia.