thumb|300px|Mur getta w Mławie Getto w Mławie – getto żydowskie utworzone w Mławie 7–8 grudnia 1940 roku i zlikwidowane pod koniec 1942 roku. W okresie listopad 1939 – listopad 1942 w mieście, a następnie w getcie przebywało ponad 6 tysięcy osób pochodzenia żydowskiego z Mławy oraz przesiedleńców z Sierpca, Drobina, Radzanowa, Szreńska, Zielunia, Makowa Mazowieckiego, Przasnysza, Kuczborka, Bieżunia, a także Lidzbarka, Rypina i Lipna.

Historia Geneza mały|Synagoga przy ulicy Koziej, zdjęcie z początku XX w. Zburzona W 1939 roku liczba ludności żydowskiej w Mławie wynosiła około 6400 osób (według innych źródeł 8000), co stanowiło około ⅓ ludności miasta. We wrześniu 1939 r. wielu Żydów opuściło Mławę i inne mazowieckie miasta, kierując się na wschód i do Warszawy. W październiku i listopadzie 1939 r., gdy Niemcy wkroczyli do Mławy, wielu Żydów uciekło do ZSRRK. Jakubowski, „Menora”, Wspólnota, nr. 45 (504), 06.11.1999, s. 29.. 8 października hitlerowcy wcielili Mławę (wraz z północną częścią Mazowsza) do Rzeszy. Tereny Rzeszy miały być judenfrei, więc Niemcy natychmiast rozpoczęli deportacjeGrynberg M., Żydzi w rejencji ciechanowskiej 1939-1942, Warszawa 1984, s. 87.. W listopadzie 1939 r. do Mławy przybyły setki uchodźców z Lipna, Rypina, Dobrzynia nad Drwęcą. Na początku listopada 1939 r.