Budowa została rozpoczęta wiosną 1977 rokuMichał Bulsa, Ulice i place Katowic, Katowice 2018, s. 272.. Fakt potężnej inwestycji starano się zachować w tajemnicy przed władzami centralnymi z Edwardem Gierkiem na czele, czemu miała służyć działalność cenzury. Pieniądze na realizację przedsięwzięcia pochodziły prawdopodobnie częściowo z inwestycji Huty Katowice, z funduszu Wojewódzkiego Parku Kultury i Wypoczynku oraz z Narodowego Funduszu Ochrony Zdrowia, a także od wszystkich członków PZPR z województwa katowickiego. Wartość poniesionych kosztów nie jest znana. Sprzęt budowlany pochodził z Huty Katowice, prace prowadziło przedsiębiorstwo Budostal 4. Podczas wznoszenia obiektu doszło do pożaru spowodowanego warunkami, jakie panowały przy narzuconym dużym tempie prac budowlanych. Bezpośrednim powodem był zapłon styropianu podczas spawania. 10 grudnia 1979, podczas konferencji sprawozdawczo-wyborczej Komitetu Wojewódzkiego PZPR, budynek położony wówczas przy placu Feliksa Dzierżyńskiego oficjalnie oddano do użytku, otwarciu towarzyszyło wystąpienie Zdzisława Grudnia. Niedokończony obiekt po tym wydarzeniu został jednak ponownie zamknięty w celu sfinalizowania prac wykończeniowych.