W 1893 r. odbył się w Chicago Parlament Religii Świata. Delegat ze Sri Lanki (wtedy Cejlonu) Anagarika Dharmapala przybył do Chin i w Szanghaju zaaranżowano jego spotkanie z Yangiem. Mimo iż nie doszli w rozmowach do żadnej konkluzji odnośnie do pomocy chińskich buddystów dla wskrzeszenia buddyzmu w Indiach i szerzenia go w świecie, najprawdopodobniej utrzymywali korespondencję, chociaż znane są listy dopiero z 1908 r. Doszło do przełomu w myśleniu Yanga, który zaczął myśleć o szerzeniu buddyzmu w świecieHolmes Welch. The Buddhist Revival in China. Harvard University Press. Cambridge. 1968. s. 8.. thumb|Yang Wenhui Chiny w tym okresie przystąpiły do reform, na co zdecydowały się po przegranych czterech wojnach z Zachodem. Wpłynęło to także na Yanga. Wydał podręcznik (w 1906 r.) i założył szkołę (w 198 r.) w celu przygotowania chińskich mnichów do misjonarskich działań w innych państwachOryginalny tytuł tego podręcznika to Shijiao sanzi jing (Buddyjska klasyk trzech znaków). Powstał on w okresie Ming. Yang zmienił jego tytuł na Fojiao chuxue keben (Buddyjski elementarz).. Szkoła znajdowała się w kompleksie jego budynków w Nankinie i nosiła nazwę „Zhihuan Jingshe” – „Pustelnia Jetavana”. Przyjęto do niej 24 uczniów – 12 mnichów i 12 laików.