Józef HoszowskiW ewidencji Wojska Polskiego figurował, jako „Józef II Hoszowski”, w celu odróżnienia od innego oficera noszącego to samo imię i nazwisko, a mianowicie pułkownika dyplomowanego piechoty Józefa I Hoszowskiego (1889–1939). (ur. 13 lipca 1897 w Dolinie, zm. 7 września 1967 w Krakowie) – major audytor Wojska Polskiego.

Życiorys Urodził się 13 lipca 1897 w rodzinie Mikołaja i Heleny z Wojnarowskich. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach c. i k. Armii. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 grudnia 1917 w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Jego oddziałem macierzystym był pułk piechoty Nr 9.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923 był oficerem 40 pułku piechoty we Lwowie. Został awansowany na stopień kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925. Po ukończeniu studiów prawa i uzyskaniu stopnia magistra w 1928 pozostając oficerem 40 pułku piechoty, był przydzielony do Wojskowego Sądu Okręgowego Nr VI we Lwowie.