Gród we Włocławku-Zarzeczewie Grodzisko w Zarzeczewie datowane jest na XI wiek. Wcześniej w X wieku istniała w Zarzeczewie osada nieobronna, a w XI w. wzniesiono gród, w otoczeniu którego powstało podgrodzie i rozwijały się osady. Gród ten zalicza się do trzech głównych punktów strategicznych regionu, które upatruje się w grupie tzw. sedes regni principales (Kruszwica, Włocławek-Zarzeczewo, Chełmno-Kałdus). Gród funkcjonował do XIII wieku, gdy osadę przeniesiono na teren dzisiejszego Włocławka. Na terenie grodziska zarejestrowano 2 poziomy pożarowe, które świadczą o zniszczeniach, a nawarstwienia na nich uformowane, o kolejnych odbudowach. Wewnątrz grodu zabudowa rozlokowana była przy wale tak, że pozostawał pośrodku pusty plac-majdan. Gród otaczało od północy podgrodzie zamknięte wałem, dziś niewidocznym na powierzchni ziemi, oraz dwie inne otwarte osady ulokowane po stronie południowej i wschodniej. Łącznie całość zajmuje teren o powierzchni kilkunastu hektarów. Gród znajdował się na terenie włocławskiego okręgu grodowego, później kasztelanii, której stolicę przeniesiono po połowie XIII w.