Bronisław Wojtarowicz (ur. 3 lutego 1895 w Krakowie, zm. 9 września 1987 w Reading) – pułkownik inżynier Wojska Polskiego.
Życiorys Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Wziął udział w walkach podczas wojny polsko-bolszewickiej. Został awansowany do stopnia kapitana w korpusie oficerów zawodowych aeronautycznych lotnictwa wojskowego ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923, 1924 był oficerem 1 pułku lotniczego w garnizonie Kraków. Od października 1924 do sierpnia 1925 był dowódcą 16 eskadry wywiadowczej. Ukończył studia wyższe uzyskując tytuł inżyniera. Awansowany na stopień majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928. Na przełomie lat 20./30. był oficerem 3 pułku lotniczego w Poznaniu.
Startował w zawodach lotniczych. Jako porucznik obserwator, wspólnie z kapitanem pilotem Stefanem Pawlikowskim na maszynie Breguet 14, wygrał I Krajowy Lot Okrężny w dniach 16–17 września 1922. W 1922 brał udział w pierwszym udokumentowanym przelocie nad Tatrami (wraz z Tadeuszem Praussem).