Cezary Henryk Niewęgłowski (ur. 22 sierpnia 1893, zm. 7 września 1939 w Osuchowie) – major dyplomowany artylerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 22 sierpnia 1893 w rodzinie Wiktora, właściciela dóbr Ciotusza Stara. Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości, jako były oficer armii rosyjskiej, został przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony do stopnia podporucznika. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej, służąc jako referent Inspektoratu Armii, oficer łączności, dowódca oddziału sztabu dywizjonu artylerii oraz oficer baterii artylerii. Został awansowany na stopień kapitana artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Został oficerem 2 pułku artylerii polowej Legionów w Kielcach. Jako oficer nadetatowy tej jednostki w 1923, 1924 był przydzielony do Szkoły Podoficerów Zawodowych Artylerii w Toruniu. Służył jako dowódca baterii, adiutant pułku, dowódca baterii szkolnej. Od 1925 do 1927 odbył kurs w Wyższej Szkole Wojennej w ramach VI promocji, uzyskując tytuł oficera dyplomowanego. W 1928 był oficerem Oddziału II Generalnego Sztabu Wojska Polskiego, gdzie pełnił funkcję referenta oraz kierownika samodzielnego referatu. Został awansowany na stopień majora artylerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930.