thumb|Epitafium grobowe Walentego Fontany w Kościele św. Wojciecha w Krakowie Walenty Fontanus także jako Walenty Fontana (ur. 1536 w TrachenberguLeon Wachholz "Wydział Lekarski Uniwersytetu Jagiellońskiego i jego grono nauczycielskie (1364-1918)" wyd. Kraków 1935 s. 26-27 lub w 1545 w SmagorzowieAleksander Birkenmajer "Walenty Fontanus (1545-1618)" [w:] Polski Słownik Biograficzny tom VII wyd. 1948 s.62-63, zm. 20 kwietnia 1618 w Krakowie) – matematyk, astronom, astrolog, lekarz, sześciokrotny rektor Akademii Krakowskiej.
Życiorys Pochodził z terenów Dolnego Śląska, był synem Tomasza. W 1566 rozpoczął studia w Akademii Krakowskiej. W 1568 został bakałarzem, a w 1575 magistrem nauk wyzwolonych. W tym samym roku rozpoczął wykłady z matematyki, trygonometrii, astronomii i astrologii. W latach 1578–1580 prowadził wykłady z astronomii ze szczególnym uwzględnieniem teorii heliocentrycznej Mikołaja Kopernika. Za jego sprawą stała się ona oficjalnie przyjętą doktryną krakowskiej katedry astronomii. W 1588 został mianowany astrologiem miejskim Krakowa. Po 20. latach pracy na Wydziale Filozoficznym udał się na studia lekarskie do Padwy i po trzech latach nauki w 1593 osiągnął doktorat z medycyny, następnie przez dwa lata podróżował, zwiedzał Rzym i Neapol. Do Krakowa powrócił w 1595 zostając lekarzem kapituły krakowskiej.